hermelijn.web-log.nl

Ongeloof

Ik wist niet wat ik hoorde, toen ze me het slechte nieuws vertelde. Het was een ongeluk, een vreselijk ongeluk, met nog ergere gevolgen. In een halve seconde was het afgelopen, was er niks meer. Behalve een enorme leegte en evenveel verdriet.

Ik was overdonderd en kon het niet geloven. Ik probeerde me voor te stellen wat D. moet hebben gedacht en gevoeld, toen hij erbij stond en niks kon doen.

Het is zo onrechtvaardig, zo oneerlijk en zo nutteloos.

De afscheidswoorden van de 4 kinderen bezorgden de vele aanwezigen tranen in de ogen. Het afscheidsliedje uit la vita e bella zal me altijd met kippevel aan P. doen terugdenken.

"And think about a brighter day
'Cause life is beautiful that way"

Op dit moment is het heel moeilijk, maar ik wil geloven dat er zo'n dag komt...

Rust zacht lieve P.

Brrrrrrrr

Deze week kon ik voor het eerst wolkjes blazen toen ik 's morgens naar kantoor fietste. Ik vrees dat het hoog tijd wordt om de winterjassen, mutsen en sjaals boven te halen en ook de verwarming aan te zetten. Maar het heeft wel iets vind ik.

Zolang het droog blijft ben ik een enorme fan van de herfst.

Hectisch

Ik zat gisteren voor het eerst sinds lang helemaal alleen in de zetel. Ik zat te denken wat ik de afgelopen weken allemaal heb gedaan en ik had het echt moeilijk om me de dingen te herinneren. Sinds 1 september heb ik amper ademruimte gehad. De ene deadline volgde de andere op en ook de weekends zaten overvol, gelukkig wel met wat ontspanning.

Maar de maand zit er op en daar ben ik absoluut niet rouwig om. Omdat te vieren ga ik zaterdag naar de kapper. En ik weet nu al dat ik daar enorm van ga genieten!

Jaloezie

Ik weet het, jaloezie is een lelijk beestje.

Maar toen ik deze middag ging lunchen met een vriendin, die mij doodleuk vertelde dat ze plots een middagje vrij had gekregen van haar baas en ging zonnen, werd ik groen.

Knalgroen van jaloezie.

Waarom overkomt mij dat nu nooit?

Ditjes en datjes

• Ons huis valt langzaam aan in de plooi. De zetels werden vorig weekend geleverd, de gordijnen voor de slaapkamer werden besteld en de lampen hangen op in living en de eetkamer. De tuinman (schoonpapa) kwam al langs om het ergste onkruid te vernietigen. Enkel nog tuinmeubels, gordijnen voor de living en wat kleine schilderwerkjes doen en ik ben tevreden.
• De tuin, de bbq en de tuinslang werden met het warme meer uitvoerig getest én goed bevonden! Meer van dat.
• De eerste instuif is al voorbij. Vrijdag volgt deel twee met wellicht meer volk, meer drank en minder slaap.
• Freek Braeckman liep hier langs mijn raam! Freek! Hier! Woehoe!
• We hebben besloten om pas eind augustus op verlof verlof te gaan. Nu moeten we nog een leuke vakantiebestemming uitzoeken. Dat we naar de zon trekken staat nu al vast.
• Tot mijn grote spijt is mijn stalen ros aan vervanging toe, de kasseien doen hem geen goed. Al meer dan 8 jaar zijn we trouwe vriendjes. Hopelijk vind ik een waardige én betaalbare vervanger.
• We hebben een datum gekozen voor ons huwelijk: 15 mei en 10 juli 2010. De eerste keer voor de wet, de 2e keer voor de kerk. De zaal, het gemeentehuis, de kerk en de fotograaf liggen reeds vast. Voor de rest ligt alles wat stil tot na de zomer. Om dan hopelijk niet in een bridezilla te veranderen.
• De solden waren nog geen groot succes. Begin augustus moet ik naar een huwelijksfeest. Hopelijk kan ik nog een leuk jurkje op de kop tikken.
• Liefje heeft mee geschreven aan een boek. Ik kreeg geen gesigneerd exemplaar, maar ik ben wel geweldig trots!

Voila, qua update kan dit al tellen vind ik.

Blind date

Ik had met haar afgesproken aan de ingang. "Hoe ga ik je herkennen?", vroeg ze een beetje onwennig aan de telefoon. We hadden elkaar nog nooit gezien. Ik stelde haar gerust, ik zou haar wel vinden. Dat ik zelf geen idee had hoe ze eruit zag, verzweeg ik even. Ik zei haar dat ik bruin half lang haar had en een bruine schoudertas zou dragen. En ik had haar gsmnummer in geval van nood.

"Ik heb ook bruin haar", zei ze, "en ben van het mollige type". Ik moest glimlachen met de hoorn nog in mijn hand. Ik vond dat toch wat persoonlijke info.

Ik was stipt op de afspraak, zij nog iets stipter. Ze had bruin haar en was helemaal niet mollig. Ik gaf haar onmiddellijk een hand en ik zag een golf van opluchting in haar ogen. Voor mij zat een knappe vrouw. Mooi en fris kapsel, juwelen die bij haar leeftijd pasten zonder blasé te zijn en wat lichte make-up. Zo wil ik er ook wel uit zien op mijn 40e.

Tijdens ons gesprek deed ze me haar levensverhaal. Ik begreep haar onzekerheden en twijfels. Haar zelfvertrouwen was ze duidelijk kwijt. Ik hoop dat ik voldoende naar haar geluisterd heb en haar ergens een beetje heb kunnen helpen, want zij had geen enkele reden om zichzelf neer te halen.

En dat heb ik haar ook gezegd. De glimlach op haar gezicht maakte mijn dag goed. En die van haar ongetwijfeld ook!

Our house

Het heeft enorm veel voeten in de aarde gehad, maar vandaag konden we eindelijk de akte van ons huis gaan tekenen bij de notaris. Na een uitstel, een vergissing van datum, een fout huisnummer, een nieuwe datum, een weer vervroegde datum en een definitieve datum, is het achter de rug. In elk geval was het allemaal niet goed voor mijn hart.

Komend weekend zal er in sneltempo geschilderd, gekuist, geklust, gewerkt en gezweet worden, zodat we een klein weekje later echt kunnen verhuizen. En dat allemaal door een simpele handtekening en het afgeven van een sleutelbos.

(Het feit dat er ook wel wat geld en vanaf nu een maandelijkse afbetaling mee gemoeid is, vergeet ik eventjes.)

Ik kan al niet meer wachten tot die dozen uit onze living eindelijk een geschikt plekje zullen vinden en we in onze tuin kunnen BBQ'en. Ik voorspel alvast schitterend bbqweer op 23 mei!

Zo'n dag

Vandaag is een dag waarop echt alles misloopt wat maar mis kan gaan.

En dan kan ik enkel maar eens heeeeeeel diep zuchten en hopen dat alle deadlines worden gehaald, anders gaan hier nog ongelukken gebeuren.

Bedrog

Dit weekend hield ik me bezig met de praktische -niet de meest favoriete- kant van onze verhuis.

Onze contracten moesten nagekeken en opgezegd worden of eventueel aangepast aan het nieuwe adres en er moesten nieuwe contracten afgesloten worden. Als budgetbewuste klanten keek ik alle mogelijkheden en prijscategoriën na. Het aanbod van Telenet leek ons het voordeligste voor onze noden. 50 EUR/maand, zou dit grapje kosten.

Toen ik de klantendienst opbelde om internet en tv te laten aansluiten ergens halfweg mei, kreeg ik een vriendelijke man aan de lijn. Hij gaf wat uitleg en probeerde me allerlei extra's aan te smeren. Dit is hem niet gelukt, daar ik was op voorbereid. De klantendienst blijft altijd een commerciële dienst.

Op het einde van het gesprek overliepen we het uiteindelijke kostenplaatje. Plots zei hij: "Dat wordt dan 50 EUR per maand voor internet, tv en telefoon + 13,99 EUR voor uw tv abonnement."

"Pardon", was het enige wat ik zeer verbaasd kon uitbrengen.

Overal wordt reclame gemaakt, op tv, op hun website, dat alle diensten worden aangeboden voor 50 EUR per maand. Natuurlijk moet ik de kleine lettertjes lezen, maar hier was ik helemaal niet op voorbereid. De vriendelijke man had me dit ook wel wel eerder mogen zeggen. Misschien had ik moeten afzien van mijn abonnement, maar ik had er het lef niet voor.

En toen voelde ik mij toch wel een beetje bedrogen. De klantendienst is blijkbaar ook een geniepige dienst!

Fris

Het was tijd voor iets nieuws. Een nieuwe achtergrond, nieuwe instellingen, nieuwe knopjes.

Ik moet het nog een beetje uitvissen, maar het ziet er wel wat frisser uit, niet?